Tekrarlayan Düşükler

Klinik olarak tanı konmuş gebeliklerin ortalama %15 ‘i kaybedilmektedir. Tekrarlayan düşükler ise yaklaşık %0,8 oranında görülmektedir. Ancak tekrarlayan düşük için tek bir tanım veya yaklaşım yoktur.

    * Düşüklerin art arda veya arada doğum olsa da , en az 2 veya 3 düşük olması
    * Gebeliğin 16 hafta, 20 hafta veya en çok 28 haftalık iken bebeğin kaybedilmiş olması
    * Kromozom bozukluklarının bu tanıma dahil edilmesi

konuları hala herkes tarafından kabul görmemektedir. Daha çok kabul gören şekliyle “tekrarlayan düşük” 2 veya 3 kez artarda ilk 20 hafta içinde, herhangi bir nedenle, gebeliğin kendiliğinden sonlanması veya embrionun ölümüne bağlı olarak doktor tarafından sonlandırılmasıdır.

Başlıca bilinen nedenler ve sıklıkları:

   1. Kromozomal bozukluklar (% 0 - 4)
   2. Rahmin yapısal bozuklukları (% 9-23)
   3. Hormonal Bozukluklar (%24-40)
   4. Otoimmun Hastalıklar (annede kendi vücudu veya gebeliğe karşı allerji) (%11-25)

olarak sıralanabilir. Geriye kalan nedenler ise

   1. Kanama Bozuklukları (trombofili)
   2. Endometriozis
   3. İltihabi hastalıklardır.

TANI
Yukarıda tanımlanan şekilde düşük öyküsü olan hastalarda basitten karmaşığa doğru pek çok testler yapılmalıdır. Öncelikle en sık görülen nedenlerin araştırılması şeklinde bir protokol uygulanmalıdır:

   1. Jinekolojik ve genel muayene (guatr, göğüsten süt gelmesi, kıllanma vb)
   2. Ultrasonografi
   3. Hormonal değerlendirme (Adetin 3. günü FSH, LH, E2, PRL, TSH,T3,T4 vb)
   4. Histerosalpingografi (tüplerin ve rahmin boya verilerek filminin çekilmesi)
   5. Açlık Kan Şekeri, Üre gibi organ fonksiyonlarını gösteren kan testlerin yapılması
   6. Bazı mikropların (rahim ağzı kültürleri ve kanda antikorları ölçülerek) araştırılması
   7. Anne ve babanın kromozomal bir bozukluğu olup olmadığının araştırılması için genetik danışma ve karyotip belirlenmesi
   8. Düşüklerde kaybedilen bebeğin ve bebek eşinin de (etene, plesenta) de kromozom bozuklukları, sakatlıklar ve enfeksiyon açısından incelenmesi gerekebilir.

TEDAVİ
Nedene yönelik olmalıdır. Bugün için bilinen herhangi bir neden bulunamadığında gebelik öncesi danışma, normal jinekolojik kontrol ve aşılar yapıldıktan sonra gebeliğe izin verilebilir.

Hormonal bozukluklar, döllenmiş yumurtanın rahim içerisine ekilme sorunları olan hastalarda yumurtlama uyarılarak aşılama ve hormonal destek (progesteron) yapılabilir.

Rahmin yapısal bozuklukları cerrahi olarak düzeltilir (Septum vb.) Rahim içini kapatan myom veya polip gibi oluşumlar çıkarılır. Rahim ağzının gevşek olması nedeniyle ağrısız, su gelmesini takip eden, özellikle ilk üç aydan sonra görülen gebelik kayıplarında (servikal yetmezlik) hasta gebe kaldıktan sonra bebekle ilgili 11-14. hafta testleri veya CVS (Chorion Villus Sampling) yapılıp bir sakatlık tespit edilemezse rahim ağzının açılmasını önleyen dikiş veya dikişler atılabilir.

Varsa iltihabi hastalıklar antibiotiklerle tedavi edilir. Tüm sistemik hastalıklar tedavi edilmeli veya kontrol altında olmalıdır (Diabet, Kalp, Böbrek hastalıkları vb.) Kanın kolay pıhtılaşmasına neden olan trombofili tespit edilen durumlarda (Protein S, Faktor Leiden bozuklukları, bebeğe karşı gelişmiş antikorlar varlığında) aspirin ve/veya heparin (normal veya yeni yeni kullanıma giren küçük moleküllü heparinler) erken dönemde başlanarak (gebelik tespit edilir edilmez veya embrionun kalp atımı tespit edildiğinde) aşırı pıhtılaşma ve bunun sonucu çocuk dolaşımının (özellikle çocuk eşinde) bozulmasının önüne geçilmeye çalışılır.

Gebelikten birkaç ay önce başlayarak erken gebelikte de devam eden folik asit (bizim ülkemizde çinko) multivitamin ve mineral desteği önerilebilir. Genetik danışma sonucu tanı konulmuşsa veya bu yönde şüpheler varsa, genetik nedenlere bağlı düşükleri engellemek için Yardımcı Üreme Teknikleri ve Pre-embrionik genetik tanı yöntemlerine başvurulabilir.

Kaynak: Kadinsagligi.com

Kadın Hastalıkları ve Kadın Sağlığı